Iguanodon: ไดโนเสาร์กินพืชผู้ค้นพบฟอสซิลยุคแรก

Iguanodon เป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์อย่างยิ่ง เพราะเป็นไดโนเสาร์ชนิดที่สองที่ถูกตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ และเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์สามชนิดแรกที่นักบรรพชีวินวิทยาได้ศึกษาอย่างจริงจัง

ลักษณะเด่นของ Iguanodon

Iguanodon เป็นไดโนเสาร์กินพืชขนาดใหญ่ มีความยาวประมาณ 10 เมตร และน้ำหนักประมาณ 3-4 ตัน ลักษณะเด่นที่สุดคือนิ้วโป้งที่พัฒนาเป็นหนามแหลมคม ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าใช้สำหรับป้องกันตัวจากผู้ล่า หรืออาจใช้สำหรับแทงเพื่อแย่งชิงอาหารกับไดโนเสาร์ด้วยกันเอง

ฟันของ Iguanodon มีลักษณะคล้ายฟันของกิ้งก่าอิ้วกวนา (iguana) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "Iguanodon" ที่แปลว่า "ฟันอิ้วกวนา" ฟันเหล่านี้มีความเหมาะสมกับการเคี้ยวพืชที่แข็งแรง

การเคลื่อนไหวและพฤติกรรม

Iguanodon สามารถเดินด้วยสองขาหรือสี่ขาได้ ทำให้มีความยืดหยุ่นในการหากิน โดยปกติจะใช้สี่ขาในการเดินช้าๆ แต่จะยกตัวขึ้นยืนด้วยสองขาเมื่อต้องการเดินเร็วหรือหยิบอาหารจากต้นไม้สูง

นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า Iguanodon อาจอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง เนื่องจากมีการค้นพบฟอสซิลจำนวนมากในบริเวณเดียวกัน ซึ่งบ่งชี้ว่าพวกมันอาจอยู่ร่วมกันเพื่อป้องกันผู้ล่า

การค้นพบทางประวัติศาสตร์

ฟอสซิลของ Iguanodon ถูกค้นพบครั้งแรกในปี 1822 โดย Mary Ann Mantell ในซัสเซกส์ ประเทศอังกฤษ สามีของเธอ Gideon Mantell ตั้งชื่อไดโนเสาร์ชนิดนี้ในปี 1825 นับเป็นการตั้งชื่อไดโนเสาร์ชนิดที่สองในประวัติศาสตร์รองจาก Megalosaurus

การค้นพบ Iguanodon ช่วยเปิดโลกทัศน์ใหม่ให้กับวิทยาศาสตร์ และเป็นจุดเริ่มต้นของการศึกษาไดโนเสาร์อย่างจริงจัง ฟอสซิลของ Iguanodon พบได้ทั่วยุโรป อเมริกาเหนือ และแอฟริกาเหนือ

ยุคและถิ่นที่อยู่อาศัย

Iguanodon อาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนต้น ประมาณ 126-113 ล้านปีก่อน พวกมันอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่เป็นป่าที่ราบลุ่มและมีความชุ่มชื้น ซึ่งเต็มไปด้วยพืชเฟิร์น ไม้เป็นไม้ และพืชดอกยุคแรก

ไดโนเสาร์ | สัตว์ดึกดำบรรพ์ | Iguanodon | ฟอสซิล | ยุคครีเทเชียส | WE88